Akcija!

OSMATRAČNICA

Kategorija: 40 sajam, Nauka o književnostiBiblioteka: Horizonti

~~990,00 RSD~~ 594,00 RSD

U pet esejističko-kritičkih deonica ove knjige – „osmatračnice u svim pravcima“ – autor pokreće i razmatra veliki broj najrazličitijih pitanja, psiholoških, socioloških, kulturoloških, religijskih i estetičko- poetičkih, kojima je izvorište i zajednički imenitelj naša egzistencijalna i duhovna situacija. U velikom luku, od rasprave o svetsko-istorijskim temama i njihovim odblescima u delima glasovitih pisaca, do svojevrsnog imenika tridesetak savremenih srpskih pripovedača, Gordić na upitno intoniran, analitički i neretko polemički način rasvetljava niz teških i zamršenih pitanja i potpitanja, kako onih prikrivenih ruhom „opštih mesta“ nejednake uverljivosti tako i onih novih, tek otvorenih, a već podložnih manipulativnom izokretanju i podešavanju. Tajne zla i otuđenja, ponorni besmisao rata, aporije ličnosti, nedoumice o (ne)moći kulture u humanizaciji sveta, udeo religije u savremenom duhovnom i delatnom životu – neke su od glavnih književnih i natknjiževnih preokupacija ovog esejiste. Povlašćeni stvaraoci, pak, od Melvila, Gogolja, Tolstoja, Kafke, Muzila i Kanetija, do našeg Veljka Petrovića, Milana Kašanina, Boška Petrovića i Miodraga Pavlovića, bivaju u ovim tekstovima pre sagovornici u rvanju s velikim temama negoli tema po sebi.

Slavko Gordić je rođen 1941. u Dabrici kod Stoca, BiH. Porodica je 1946. kolonizovana u Gajdobru, gde je završio osnovnu školu. Srednju ekonomsku školu je završio u Bačkoj Palanci, a studije jugoslovenske književnosti na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Po okončanju postdiplomskih studija magistrirao je na Filološkom fakultetu u Beogradu, a doktorirao na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Potom, od 1973. do 2009, u zvanjima od višeg stručnog saradnika do redovnog profesora, predaje na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, gde je posle penzionisanja počastvovan zvanjem profesora emeritusa. Osim u primarno stvaralačkom radu, bio je angažovan u različitim javnim poslovima, od člana redakcije Indeksa, Polja i Letopisa Matice srpske, do glavnog i odgovornog urednika Letopisa (1992–2004) i potpredsednika Matice srpske (2008–2012). Među funkcijama u višim državnim organima izdvajaju se po posebnoj odgovornosti zvanje ministra kulture i prosvete u Vladi SRJ (1993–1994) i, potom, višegodišnja uloga posebnog savetnika ministra prosveta u Vladi Republike Srbije (2008–2013) i vremenski kraće članstvo u Nacionalnom prosvetnom savetu (2015–2016). Uz sve pomenute i druge, nepomenute aktivnosti, ostaje neprekinuto učešće u delovanju Matice srpske, čiji je predstavnik u Upravnom odboru Zadužbine „Dositej Obradović“ i Programskom odboru Vukovog sabora, te i član uredništva Antologijske edicije Deset vekova srpske književnosti. Pojedini esejističko-kritički tekstovi su mu prevedeni na strane jezike. Dobio je Nagradu Društva književnika Vojvodine za najbolju knjigu godine, kao i nagrade „Laza Kostić“, „Đorđe Jovanović“, „Sreten Marić“, „Todor Manojlović“ i „Mladen Leskovac“. Dobitnik je Novembarske povelje Novog Sada, Nagrade za životno delo Društva književnika Vojvodine, Povelje za životno delo Udruženja književnika Srbije i Nacionalnog priznanja Vlade Srbije za vrhunski doprinos kulturi srpskog naroda. Odlikovan je (2025) Sretenjskim ordenom prvog stepena.