Zašto se ponekad čini kao da se istorija ponavlja? Kako su od ljudskih lobanja nastajali pehari za carske gozbe? Zašto su seljaci, iako najbrojniji i temeljni sloj društva, vekovima bili predmet prezira? Kako su ljudi nekada doživljavali Evropu i gde su povlačili njene granice? Zašto su neki vladari dobrovoljno silazili sa prestola, a drugi se kajali zbog zločina koji su ih doveli na vlast? Čime se negovalo lice u Vizantiji? Pripovesti iz davnina Radivoja Radića otkrivaju istoriju iz njenih manje poznatih, ponekad neobičnih, a često duboko ljudskih uglova. U njima se susreću vizantijski carevi, varvarski kraljevi, sultani, monasi, seljaci, ratnici, filozofi i obični ljudi – svi oni koji su, svesno ili nesvesno, ostavili trag u velikoj priči čovečanstva. Bez opterećujućeg naučnog aparata, ali čvrsto oslonjene na istorijske izvore, priče su napisane prepoznatljivim stilom velikog istoričara i zrače lakoćom njegovog pripovedanja.
Radivoj RADIĆ (1954), redovni je profesor Filozofskog fakulteta u Beogradu, u penziji od 2024. godine. Osim u Beogradu, predavao je Istoriju Vizantije i na Filozofskom fakultetu u Prištini (Kosovska Mitrovica), Nišu, Banjaluci, Istočnom Sarajevu (Pale). Bio je gostujući profesor na Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu u Beogradu. Učestvovao je na preko sedamdeset međunarodnih naučnih skupova u zemlji i inostranstvu i do sada je objavio više od tri stotine naučnih i stručnih radova u domaćim i inostranim časopisima. Prevashodno se bavi poznovizantijskom istorijom i vezama između Vizantije I južnoslovenskih zemalja u kasnom srednjem veku, kao i temama iz svakodnevnog života u vizantijskom svetu. Za knjigu Vreme Jovana V Paleologa (1332– 1391) godine 1993. dobio je Oktobarsku nagradu grada Beograda za nauku. Za knjigu Strah u poznoj Vizantiji, 1180–1453, I–II dobio je Nagradu „Laza Kostić“ na Novosadskom sajmu knjiga, Nagradu „Svetozar Miletić“ za publicistiku i Nagradu Vukove zadužbine za nauku (2000). Za knjigu Drugo lice Vizantije dobio je Nagradu „Veselin Lučić“ koju za naučno delo dodeljuje Univerzitet u Beogradu (2014) i Nagradu „Vladimir Ćorović“ (2015). Za knjigu Istorija Trapezuntskog carstva ponovo je dobio Nagradu „Veselin Lučić“ (2023).
